februari 2012

 

 

 Ik baal! Waarom baal ik? Telkens als ik een top idee heb, is het nieuwsblad Beek & Omstreken me voor. Dat kan uiteraard ook niet anders, want dit wordt wekelijks bezorgd en ik mag maar 1 x per maand mijn gal spuien.
Wilde ik weer eens lekker de Gemeente gaan “doortrekken” over de nieuwe kalender, staat er al een heel stuk in B&O. De Gemeente geeft toe dat de bezorging van de kalender inderdaad een struikelblok was, maar dat ze er alles aan doen om dit zo spoedig mogelijk op te lossen.
Zucht! Jammer, ik mag niet prikken. Oké, dan prik ik niet, maar geef de Gemeente voor de verandering maar eens een pluim. Wie het bedacht heeft weet ik niet, maar de nieuwe kalender is dit jaar eindelijk praktisch! Vorig jaar was het een hele puzzel om de juiste week te vinden. Nu hoef je alleen maar de pagina om te slaan. Goed gedaan, jongens. Zijn er toch nog ambtenaren die logisch kunnen denken. (Of is onze burgemeester die slimme jongen?)
B&O zit boven op het nieuws en ik hobbel er achter aan. Hoe kan ik nu ooit iets actueels vertellen?
Dat de zoon van onze burgemeester Luca heet en recent een jaar is geworden, weet ondertussen wel iedereen. Dat onze burgemeester ook fervent twittert en op facebook zit, is ook oud nieuws.
Tja, wat blijft er dan nog voor mij over? Wat kan ik nu vertellen dat u en vooral B&O nog niet weet?
Misschien het verhaaltje van de vrijwilligersavond die in november j.l. is geweest. Er waren veel vrijwilligers aanwezig, maar ook een hoop afwezig en ik behoor tot die laatste categorie. Geen zin, geen animo, enfin, u kent dat wel. Sta ik tijdens de prinsenzitting, 12 januari, buiten een sigaretje te roken, word ik meteen overvallen door wethouder Thijs van Es. Nu is Thijs een van mijn favoriete personen, dus dat vond ik geen bezwaar. Vraagt hij me waarom ik niet op de vrijwilligersavond was, want hij had een cadeautje voor me.
Cadeautje? Wat, hoe, waarom, hoezo!
Zoals u zich wellicht herinnert heb ik een paar keer een item gewijd aan het verdwenen porselein van de Gemeente Beek. Uiteindelijk zijn de gemoederen bedaard en het porselein werd vergeten.
Thijs had speciaal voor mij een kop en schotel van het oude porselein opgedoekt en dat netjes ingepakt. Op die avond wilde hij mij dit geven. Kijk, dat zijn hartverwarmende dingen…, als je ze ook krijgt. Omdat ik dus niet aanwezig was, heeft hij het cadeau uiteindelijk maar weggegooid en daar baal ik dus ook van. Thijs, ich wil mien tas!!
Wat B&O ook niet weet is dat er sinds een maand een website bestaat van…, jawel, ondergetekende.
Ik heb mijn eigen site! Een site die precies laat zien wie Christy nu eigenlijk is. Al mijn boeken, previews, mijn benkskes, maar ook een andere, ondeugende kant, staat op deze site. Voor al die mensen die zo vreselijk graag willen weten hoe ik er uitzie, helaas, geen foto! Een beetje privacy is wel op zijn plaats.
Het wordt me dus telkens moeilijk gemaakt om iets te vermelden wat de moeite waard is. Kijk, ik kan natuurlijk elke maand de Rabobank of de Gemeente gaan vermelden, maar die weten ondertussen wel dat ze geen spatjes moeten uithalen. Natuurlijk kan ik ook onze burgemeester een keer benaderen om op mijn benkske plaats te nemen, maar hij moet zich eerst nog bewijzen. Ja, meneer Krewinkel, op ’t benkske plaats nemen, is een helse klus. U moet er wel iets voor doen…, bijvoorbeeld mij het cadeautje van Thijs bezorgen. Dat is al een heel goed begin! Wie weet, mag u dan eind dit jaar op audiëntie bij Beeks beroemdste auteur…, eh, nee niet Herman van Rens!

Dus lezers, bij deze plaats ik een oproep, een noodkreet: Is er iets dat u heel graag op ’t benkske wilt lezen, schroom niet, maar trek aan de bel. Ik wil één keer in mijn leven Beek & Omstreken voor zijn!
Oh, natuurlijk, zou ik bijna vergeten.
Neem eens een kijkje op mijn website:

www.christy-schrijft.nl  en laat eens een reactie achter.