Wilde Rit!

 

Waarom was het zo verdomde stoffig overal?

Voor de zoveelste keer maakte Lynn haar gezicht schoon boven de kleine wastafel en bekeek zichzelf in de spiegel. Het was nog niet vreselijk, maar erg aantrekkelijk zag ze er na drie dagen rondlopen op een rodeo ook niet meer uit. Haar haren waren dof en ook al droeg ze het in een vlecht, het leek wel van touw. Ze snakte naar een douche.
Dat zat er alleen nog niet in. De camper waar ze in sliep had weliswaar een wastafeltje en een klein toilet, maar het was allemaal erg behelpen. Nu had ze ook geen viersterrenhotel verwacht, hier had haar zus haar ook niet op voorbereid.
Lynn had zich een beetje om laten praten door haar. Normaal ging Kely altijd als hulpverlener naar de rodeo wanneer die vlakbij kwam, dit jaar had ze echter iets dubbel gepland.
Ze had Lynn gesmeekt of zij alsjeblieft wilde gaan, omdat erop gerekend werd. Met frisse tegenzin had ze toegezegd en nu wist ze weer waarom. Gelukkig was ze niet helemaal alleen, haar zus’ vriendin Mandy was met haar mee gekomen. Ze sliep in de camper naast Lynn.
Vroeger ging Lynns hele familie naar de rodeo, vooral omdat haar vader er zo van hield. Hij genoot van die dagen en het waren warme herinneringen voor haar en haar zus.
Maar sinds hij was gestorven, wilde Lynn er niet meer naar toe. Haar zus had er geen moeite mee, maar zij miste haar vader misschien niet zo erg als Lynn deed.
In elk geval, ze was sinds jaren terug op de rodeo. En haar hart deed gek genoeg lang niet zo’n pijn als ze had verwacht.
Ze was geen kind meer dat eigenlijk alleen kwam voor de suikerspinnen en de spelletjes. Er waren ineens hele andere dingen de haar aandacht trokken en het verwarde haar een beetje.
Ze hielp samen met Mandy als verpleegkundige mee op de eerste hulp en kreeg de ene na de andere gewonde cowboy binnen. En de mannen die ze soms onder haar hoede kreeg, waren niet de minsten. Ze probeerde professioneel te blijven, alleen haar hormonen sloegen af en toe op hol. Om maar niet over die van Mandy te spreken…
Ze bekeek zichzelf nog eens goed in de spiegel en verliet toen het washok. Het stierenrijden zou over niet al te lange tijd beginnen en ze moest paraat staan. Volgens haar collega’s gebeurde er nog wel eens wat en ze snapte werkelijk niet wat de mannen er toe aantrok om bovenop een stier te klimmen. De kunst was om langer als acht seconden op de rug te blijven zitten, met één hand in de lucht en de andere goed vast in de riem die rond de stier was bevestigd. En deze beesten waren bepaald geen makke lammetjes. Lynn had er een paar binnen zien komen die amper handelbaar waren. Het was een spektakel en trok enorm veel publiek. Ze hoopte maar dat er geen nare ongelukken gebeurden.
Aan de andere kant trok het haar ook aan. Dat dominante wat de berijder uitstraalde, het mannelijke en stoere uiterlijk van zo’n wilde rit. Haar hart sloeg er van op hol.

Gehaast stak ze het brede gedeelte over waar de eet- en drinktenten stonden om niet te laat te komen. In gedachten keek ze niet goed waar ze liep en botste vol tegen iemand aan. Het overdonderde haar zo, dat ze achteruit wankelde en dreigde te vallen. Ze werd echter stevig bij haar bovenarm gepakt en overeind gehouden.
‘Hoho, niet vallen!’
De donkere stem vibreerde door haar heen en ze moest flink opkijken om het gezicht van de eigenaar ervan te vinden. Hij was een flinke kop groter als zij, breed gebouwd en zijn blauwe ogen keken haar bezorgd aan.
‘Het spijt me,’ zei ze beduusd. ‘Ik lette niet goed op. Heeft u zich bezeerd?’
Zijn lach was zó aanstekelijk dat ze er zelf van moest glimlachen.
‘Dat kan ik beter aan u vragen,’ antwoordde hij en liet haar los.
Het was een flinke dreun, maar ze was meer geschrokken dan ze echt pijn had.
‘Ik ben in orde.’
Hij liet zijn blik over haar heen glijden en ze voelde dat ze van kleur verschoot. Ze kon aan niets anders denken dan wat hij voor zich zag. Een verstofte hulpverlener die rood werd.
‘Zeker weten?’ vroeg hij en ze zag kleine pretlichtjes in zijn ogen.
‘Ja, zeker weten,’ slikte ze. ‘Nogmaals sorry.’
Op dat moment werd er omgeroepen dat de show over een half uur zou beginnen en Lynn was de aandacht van de man kwijt. Hij tikte tegen zijn hoed.
‘Ik moet verder. Geen botsingen meer hè?’ zei hij op geamuseerde toon.
Daarna was hij weg voordat ze nog iets kon zeggen en langzaam kalmeerde ze weer een beetje. Wat een vreemde ontmoeting was dat! Ze keek hem nog even na en vervolgde toen haar weg.
Toen ze even later samen met Mandy op haar post ging staan, dwaalden haar gedachten steeds af naar de botsing. En naar de man die haar verlegen had gemaakt.
Ze probeerde het stierenrijden te volgen en was elke rit dankbaar dat het goed afliep. Van elke rijder verscheen een foto op het bord wanneer hij aan de beurt was en bij de zesde man vergat haar hart een slag te slaan.
Ze keek in de blauwe ogen van Kade Armstrong, nummer één op de ranglijst en grote favoriet. En daar was ze een uur geleden tegen op gebotst!
Nu hij een naam had, voelde het helemaal vreemd voor Lynn. Ze had geen idee waarom, het was een ontmoeting van misschien een kleine minuut, maar ze was helemaal van slag. Mandy leunde voorover om de rit beter te kunnen zien. ‘Kijk, dat is de neef van Colt!’ Lynn onderdrukte een glimlach. De avond daarvoor had Mandy een erg leuke kennismaking met één van de mannen die mee deed en ze kende in de korte tijd al meer mannen bij naam dan Lynn. Dat zij nou uiteraard ook wist wie Kade was, kon geen toeval zijn. Op de één of andere manier durfde Lynn zelf niet goed te kijken naar de rit. Het was een gek voorgevoel en even later begreep ze waarom.
Kade wist dat hij kon winnen en meer als acht seconden vol kon houden op de stier. Wat hij niet kon weten was dat zijn hand te stevig in de riem vast kwam te zitten en toen hij eenmaal na die acht seconden werd afgeslingerd, bleef hij halverwege hangen.
Meteen kwam er hulp en probeerden mannen de stier zo goed mogelijk af te leiden, terwijl Kade zich uit alle macht los probeerde te wringen. Deze stier was een joekel en wanneer hij om zou slaan en Kade er onder zou belandden, kon zijn laatste minuut wel eens zijn aangebroken.
Elke keer wanneer de stier sprong, dreigde Kade zijn arm te verdraaien. Hij zette zo goed als het kon steeds zijn voeten op de grond en gaf nog een laatste ferme ruk. Zijn hand schoot los en hij moest maken dat hij weg kwam. De stier had zich echter omgedraaid en kon Kade nog net een tik met zijn linker hoorn meegeven, toen hij over de reling klom.
Hij voelde wel dat het mis was, maar liet het niet direct merken. Deel van de show was ook om de stoere cowboy uit te hangen, alleen keken de mensen zó geschokt naar zijn been dat hij zelf ook maar even keek. De stier had hem dwars door zijn bescherming te pakken gehad en een gapende wond achter gelaten. Door de adrenaline voelde hij er niets van, het zag er alleen niet bepaald mooi uit. Hij bloedde als een rund. De ernst drong ook pas tot hem door toen hij zijn neef Colt naast hem hoorde vloeken en er mensen van de eerste hulp op hem af kwamen gesneld.
‘Zo erg is het niet,’ begon hij, maar het klonk niet erg geloofwaardig. Nu de spanning begon te zakken, voelde hij ook de pijn.
‘Het moet worden schoongemaakt en gehecht,’ zei iemand.
Kade probeerde te ontdekken wie het was, alleen zijn blik werd troebel. Een moment later lag hij gevloerd en het enige wat hij nog hoorde waren de verschrikte kreten van het publiek om hem heen.
Hij merkte dat hij op een brancard werd gelegd en vervoerd werd. Het lukte hem alleen niet om iets te zeggen, liet staan tegen te stribbelen. Wat een aftocht…, dacht hij nog.
Na een poosje sluimeren werd hij langzaam weer wat wakker. Hij keek tegen het plafond aan van de eerstehulppost en kreunde.
‘Hoe gaat het?’ klonk het naast hem.
Colt stond tegen de muur geleund, zijn blik bezorgd en opgelucht tegelijk. Wanneer zijn altijd nuchtere neef zó keek, was er echt iets mis.
‘Goed geloof ik,’ mompelde Kade en ging rechtop zitten. Hij voelde zich dronken en dat zei hij ook tegen Colt.
‘Pijnstillers. Ze hebben je zo goed mogelijk opgelapt, maar je kunt voorlopig geen stier meer beklimmen.’
Kade keek naar zijn been en zag de grote pleister.
‘Wat is de schade?’
‘Alleen een vleeswond en een spier gescheurd.’
‘Het kan erger dus.’
‘Ik vind dit anders al erg genoeg.’
Zo goed als het ging lachte Kade. ‘Ik heb mijn been nog, niks aan de hand dus.’
‘Zolang het niet gaat ontsteken ja. Houd je nou maar rustig.’
Kade deed net alsof hij dat niet hoorde en wilde van het bed opstaan. Meteen schoot Colt te hulp, wat maar goed was ook. Bijna ging hij weer onderuit.
‘Koppige kerel, ik zei toch dat je rustig aan moest doen!’
‘Geef me even een moment om helder te worden.’
‘En dan? Je mag misschien niet eens op je been leunen.’
‘Moet ik dan hier blijven liggen? Dat ben ik echt niet van plan!’
Na een paar seconden zakte het dronken gevoel iets af en zette Kade een stap. Toen hij door had dat het prima ging, liet Colt hem los.
‘Ik heb een andere spijkerbroek voor je opgehaald,’ zei hij en Kade pakte die dankbaar van hem aan. Na veel gepruts lukte het hem om die aan te krijgen. Daarna deed hij erg lang over zijn laarzen, maar eenmaal klaar, knikte hij naar de deur.
‘Laten we gaan.’
Buiten de post stuitte Kade op verzet, veroorzaakt door de arts die hem had behandeld. Hij kon praten als brugman, maar de man zag het niet zitten dat hij zo snel weer ter been was. Uiteindelijk sloot Kade een compromis met hem. Hij moest plat liggen en ’s avonds zou er iemand langskomen om de wond te controleren en hem eventueel nog een pijnstiller te geven. Hij vond het allemaal prima, zolang hij maar weg mocht.
Ze namen de route achterlangs, zodat hij niet steeds zou worden aangehouden door mensen die hem kenden of wilden weten hoe het ging. Halverwege vroeg Kade al hinkend aan Colt op welke plek hij was geëindigd in het klassement.
‘Eerste natuurlijk,’ grijnsde zijn neef. ‘Dat was je al voordat je aan de stier bleef hangen.’
‘En jij?’
‘Vierde. Ook niet slecht dacht ik zo.’
‘Dat ga je vast vieren, of niet?’
‘Als ik jou alleen kan laten wel ja. Er is een veiling hier vanavond.’
‘Dé beruchte veiling?’ vroeg Kade.
Hij wist wat het inhield. De deelnemers van het stierenrijden konden van hun prijzengeld een vrouw ‘kopen’. Ze betaalden een symbolisch bedrag voor haar, bedoelt voor het goede doel wat vooraf was bepaald en in ruil daarvoor mocht zij de avond met één van de cowboys doorbrengen. Het stelde niet meer voor dan een drankje samen drinken en misschien een dans maken. Kade had in het verleden alleen gezien dat het vaak op veel meer uitdraaide dan dat.
Zelf had hij er nu totaal geen behoefte aan. Hij was bereid om een donatie te doen, wilde best een drankje drinken met een vrouw, maar wat hem betrof was het daarmee gedaan.
‘Ja, die veiling, ze hebben het dit jaar hier georganiseerd. En jij hebt eerste keus ook nog,’ merkte Colt op.
‘Dit keer niet,’ antwoordde Kade. ‘Je mag een bedrag van mij aan de veiling geven, ik ga er in elk geval niet naar toe vanavond.’
‘Begrijpelijk.’
Eenmaal bij de camper was Kade bekaf. Hij zakte dankbaar neer op het bed en liet het toe dat Colt zijn laarzen uittrok.
‘Red je het?’ vroeg zijn neef.
‘Ik weet het wel zeker.’
‘Dan ga ik terug voor de uitreiking en neem straks eten mee hier naar toe. Ik ben over een uurtje terug, oké?’
Het lukte Kade om te knikken en hij wachtte totdat Colt weg was, voordat hij zijn ogen dicht deed.
Een uur later was Colt weer terug en maakte Kade wakker. Hij merkte meteen dat de pijnstillers uit begonnen te werken. Hij was er weer helemaal bij, maar voelde ook de pijn. Hij at met Colt mee en keek toe hoe zijn neef zich omkleedde en opfriste om weg te gaan.
‘Je bent heel wat van plan,’ plaagde Kade hem.
‘Ik heb de dames stiekem al kunnen bekijken en ook al draait het op niets uit, ik ga het in elk geval wel proberen.’
Kade kende zijn neef goed genoeg om te weten wat hij van plan was. Nu vielen de dames al met bosjes voor deze blonde adonis neer, dus moeilijk kon het niet zijn.
‘Hoe gaat het met de pijn?’ vroeg Colt, terwijl hij zijn goede laarzen aantrok.
‘Het is te doen.’
‘De hulp kan elk moment hier zijn.’
‘Welke hulp?’
‘Je verpleegster.’
Toen Kade hem niet begrijpend aankeek, bulderde Colt van het lachen. ‘Je hebt toch niet vergeten dat er nog iemand langs zou komen om je wond te controleren?’
‘Oh dat… En waarom denk je dat het een vrouw is?’
‘Omdat ik haar net heb gesproken, ze vroeg waar ze precies moest wezen. Haar naam is Lynn McKay en ik heb rond deze tijd met haar afgesproken.’
‘Moest dat nou? Ik had gehoopt dat…’
Er werd op de camperdeur geklopt en Kade slikte de rest van zijn relaas in. Met een te grote grijns opende Colt de deur en zei op zijn aller charmantst, ‘kom binnen.’
Het volgende moment stond er een jonge vrouw in de camper en Kade herkende haar direct van die middag. Zij was in volle vaart tegen hem op gebotst.
‘Hallo meneer Armstrong,’ zei ze ietwat terughoudend. ‘Ik kom even kijken hoe het gaat.’
Achter haar stond Colt zó te glimlachen, dat Kade zin kreeg om hem uit de camper te gooien. Blijkbaar begreep zijn neef zijn vernietigende blik, want hij schraapte zijn keel.
‘Ik ben er vandoor. Als er iets is Kade, bel me dan.’ En weg was hij.
Kade richtte zijn blik weer op Lynn en zag dat ze zich erg ongemakkelijk voelde.
‘Het gaat prima, de hechtingen voelen niet erg pijnlijk aan. Zeg dat maar tegen de arts,’ zei hij.
‘Hij had me gewaarschuwd dat u dat zou zeggen en hij stond er op dat ik het toch controleerde,’ zei ze dapper en rechtte haar rug.
‘Je meent het…,’mompelde Kade en besloot toen om haar dan haar zin te geven. Zonder blikken of blozen maakte hij de knoop van zijn spijkerbroek los en begon die voorzichtig naar beneden te stropen. Inwendig moest hij hard lachen toen hij zag hoe ze van kleur verschoot.
Hoe oud zou ze zijn? Hij schatte haar eind twintig. Haar haren droeg ze in tegenstelling tot eerder die middag los en ze had haar hulpverleningskleding verruild voor een strakke spijkerbroek en een witte top, met een jasje eroverheen. Ze zag er ineens heel anders uit dan hun vluchtige ontmoeting die middag. Ineens begon hem iets te dagen.
‘Op weg naar een veiling?’ kon hij niet nalaten te vragen.
Ze kleurde nu zo diep dat hij zeker wist dat hij beet had.
‘Ik heb me om laten praten door mijn vriendin,’ gaf ze toe, terwijl ze naar hem toe kwam.
Hij had zijn spijkerbroek nu zo ver uit dat ze bij de pleister kon en hij leunde achterover. Ze zette de tas neer die ze bij zich had en maakte toen voorzichtig de pleister los, zonder naar hem te kijken.
‘Om laten praten,’ herhaalde hij intussen. ‘Heeft ze daar veel moeite voor moeten doen, miss McKay?’
Ze trok even flink aan de pleister en Kade beet op zijn tong.
‘Noem me Lynn alsjeblieft. En ik ben overstag gegaan voor het goede doel. Zoveel stelt het niet voor.’
‘Is dat zo?’
‘Hoe bedoelt u dat, meneer Armstrong?’
‘Kade.’
In één ruk had ze de pleister verwijderd en keek hem vluchtig aan. ‘Oké, Kade.’
‘Ik bedoel te zeggen dat ik hoop dat je weet wat het inhoudt voor sommige cowboys.’
Ze bekeek de wond en nam de tijd om te antwoordden.
‘Ik ben geen naïef meisje van achttien, ik denk het wel te weten. En daar was ik niet op uit.’
Meteen wist Kade bijna zeker dat ze loog.
‘Zeker weten?’
‘Het ziet er prima uit, de wond lijkt niet te gaan ontsteken,’ ontweek ze zijn vraag. ‘Wil je misschien nog iets van een pijnstiller voor de nacht? Morgen bekijken we het dan nog eens.’
‘Geen pijnstiller,’ antwoordde Kade meteen. Iets in hem zei dat hij helder moest blijven.
Voorzichtig plakte ze een nieuwe pleister op, zonder de hechtingen te raken. Al die tijd kon Kade zijn blik niet van haar los trekken.
Iets in zijn binnenste begon zich te roeren. Ineens kwam de gedachte op om wél naar de veiling te gaan en dat kwam door Lynn. Ze straalde iets uit waar hij op reageerde. Iets waar hij wel wat mee kon en wilde doen.
‘Zo, het is klaar,’ zei ze en pakte haar tas van de grond. Ze leek ineens haast te hebben. ‘Kan ik nog iets doen voor je?’
Ik heb wel een idee, bromde een stem in zijn gedachten.
‘Nee,’ zei hij snel. ‘Ik denk dat ik morgen weer de oude ben.’
Dat ontlokte haar een glimlach, maar ze zei er niets over.
‘Welterusten dan vast, Kade.’
Hij wilde nog iets zeggen, maar hij had geen idee wat. Ze verliet de camper zó snel dat hij even twijfelde of hij alles had gedroomd. Maar nee, zijn spijkerbroek had hij nog half aan, bewijs was er. Vijf volle minuten ging er van alles door hem heen. Toen trok hij zijn spijkerbroek omhoog en stond op van het bed.
Lynn kon haast niet snappen hoe Kade haar zo goed door kon hebben gehad. Ze had geprobeerd om overtuigend over te komen wat betrof haar rol in de veiling, hij geloofde er niets van. Straalde ze zo duidelijk uit wat ze van plan was die avond?
Ze had inderdaad toegegeven om mee te doen aan de veiling zelfs na alle verhalen die ze er over had gehoord van Mandy. Niet dat ze nou zo speciaal uit was op een wilde avond, stiekem deed ze het daar wel een beetje voor. En het was maar goed ook dat Kade niet wist dat hij daar de doorslag in had gegeven. Ze wist dat hij zou winnen die middag en iets in haar had haar aangespoord de stoute schoenen aan te trekken. Stel nou dat hij haar zou kiezen ’s avonds? Het idee liet haar maar niet los en toen ze ook daadwerkelijk mocht komen op de veiling, leek ze zelfs een stap dichterbij. Dat was echter voor het ongeluk wat Kade even daarna kreeg. Het was gelukkig goed afgelopen met hem en dat was natuurlijk belangrijk. Toch kon Lynn het niet helpen dat ze teleurstelling voelde. Haar avond zag er anders uit op één of andere manier.
Toen de arts haar vroeg of zij bij Kade wilde kijken, had ze meteen toegezegd. Even daarna ontmoette ze Colt, die haar wees waar de camper stond.
Ze had niet geweten wat ze moest zeggen toen ze Kade uiteindelijk ook weer ontmoette. En al helemaal niet meer toen hij haar best intieme vragen stelde.
Ze leek wel een bang schaap dat was gevlucht voor een wolf. Haar hart hield maar niet op met wild bonzen, zelfs niet toen ze al een glas wijn achterover had geslagen.
Daar stond ze dan, tussen allemaal giechelende, vrijgezelle vrouwen waarmee ze elk moment het podium op moest. Kon ze nog vluchten?
Het doek ging echter omhoog en een daverend applaus kwam haar tegemoet. Door de felle lampen zag ze niet veel van het publiek, duidelijk alleen was wel dat het merendeel mannelijk was.
Oh god, waar was ze aan begonnen? gonsde er door haar heen.
De presentator hield een verhaal over de veiling en het goede doel. Lynn kreeg de helft ervan niet mee, maar nam de omgeving in haar op. Het was er stampvol met mannen, sommige hingen alleen aan de bar, anderen keken geïnteresseerd naar het podium. Ze kon er een paar bullriders uithalen, onder andere ook Colt. En toen zag ze Kade, helemaal achteraan tegen de deurpost geleund.
Haar eerste gedachte was hoe hij het in godsnaam in zijn hoofd had gehaald om te komen. De tweede gedachte deed de opwinding door haar lichaam gieren. Kwam hij voor haar?
Ze staarde hem aan en hij staarde ongegeneerd terug, met een flauwe glimlach op zijn gezicht. Hij was één en al dominantie, hoe hij daar zo stond.
‘Laat de veiling beginnen!’ klonk het toen en een luid applaus steeg opnieuw op vanuit de zaal.
Lynns mond werd kurkdroog toen de presentator vroeg wie er de eer had het eerste bod uit te brengen. Het was duidelijk dat hij niet had verwacht dat Kade er zou zijn, toen die nonchalant naar voren stapte. Het zelfde gold voor Colt, zag Lynn. Die grijnsde daarna zo breed, dat ze het er nog warmer van kreeg.
‘Hij is toch gekomen!’ riep de presentator en de zaal joelde. ‘Wie wordt het, Armstrong?’
‘Het lijkt wel een vleeskeuring,’ fluisterde de vrouw naast Lynn tegen haar buurvrouw.
‘Mij hoor je niet klagen, ik wil wel de eerste zijn!’ kirde die duidelijk verstaanbaar.
Kade hoorde het echter niet of deed alsof. Nee, hij hield zijn blik al die tijd op Lynn geicht en stiekem kneep ze zichzelf even of ze niet stond te dromen.
‘Ik bied honderd op haar,’ zei Kade rustig en wees naar Lynn.
Naast haar werd er teleurgesteld gekreund, maar Lynn voelde een flits van blijdschap. Daarna hakte de zenuwen er behoorlijk in. Terwijl Kade het bedrag in de bus deed die op de tafel voor het podium stond, kwam ze met knikkende knieën naar beneden.
Daarna stond ze naast hem, werd er nog eens geapplaudisseerd en ging de veiling verder. Overal riepen mannen bedragen voor de vrouw die na Lynn kwam.
Ondertussen pakte Kade haar hand en voer haar mee naar een rustig plekje aan de bar. Hij moest wel haast voelen dat het koude zweet haar in haar handpalm stond. En dat haar hand ook nog eens flink trilde.
‘Ontspan je,’ zei hij inderdaad ook toen ze halt hielden en hij haar los liet. ‘Wat wil je drinken?’
Frisdrank! riep haar verstand.
‘Een rode wijn graag.’
Hij draaide zich om en bestelde bij de barman, terwijl Lynn van alles bedacht wat ze tegen hem moest zeggen.
Nee, ik ben hier echt voor het goede doel. Ik ben niet op meer uit dan een drankje en een praatje.
Wie hield ze nou eigenlijk voor de gek, behalve haarzelf? Ze had gekregen waar ze om had gewenst. Kade had haar van het podium geplukt en niet zonder reden, nam ze aan.
Hij draaide zich weer om en gaf haar het glas rode wijn. Zelf was hij wel aan de frisdrank en Lynn kreunde inwendig.
‘Heb je het naar je zin?’ vroeg hij.
Ze knikte en nam een flinke slok. ‘Waarom ben jij hier?’
Hij keek haar een lange tijd aan zonder meteen iets te zeggen, wat haar nog nerveuzer maakte.
‘Niemand hier is juist voor jou. Ik ken de mannen hier en hun streken.’
Tot haar eigen verbazing lachte ze hardop.
‘En daar hoort je neef Colt ook bij? Of erger, jijzelf?’
Er flikkerde een vuurtje in zijn ogen op dat haar meteen het lachen deed vergeten.
‘Colt en ik zijn niet van ijs, maar ook zeker niet van plan om aan zoiets als dit mee te doen om alleen maar een vrouw te scoren.’
Haar mond viel open. ‘Zo kort door de bocht is het toch niet?’
‘Geloof me maar, dat is het wel. Colt staat hier niet voor niets te bieden, hij heeft het sinds gisteravond alleen maar over die mooie blondine aan het eind van de rij. Zij had zich echter hier al voor opgegeven en hij zorgt er alleen maar voor dat anderen van haar afblijven. Al kost het zijn hele prijzengeld.’
Lynn keek even om en zag dat hij Mandy bedoelde. Nou, die kwam echt wel voor een wilde avond naar de veiling, dat had ze ver van tevoren al gezegd!
‘En jij?’ vroeg ze nieuwsgierig aan Kade.
Daar was die flauwe glimlach weer. ‘Ik red onschuldige stadsmeisjes.’
Ze nam nog een slok rode wijn en durfde hem beter te bekijken. En wat ze zag roerde haar binnenste flink. Hij was het soort man waar ze twee keer naar om keek wanneer ze hem tegen zou komen. In dit geval was ze er letterlijk tegenop gebotst, wat haar zeker niet meer speet.
Ondanks zijn dominante houding zag ze ook iets zorgzaams aan hem. Het was duidelijk dat hij al een poosje van huis was, waar dat ook mocht zijn. Ze zag de gehardheid in zijn gezicht en de vermoeidheid in zijn ogen. Maar ook de levenslust. Alsof hij niet toe was aan huisje-boompje-beestje. Waar kwam hij vandaan en wat had hem er toe aangezet de rodeo op te zoeken? Had hij een vriendin? Vrouw? Misschien kinderen….?
‘Vraag het nou maar gewoon,’ zei hij en ze voelde zich betrapt.
‘Ik vroeg me alleen af wat je aantrekt om van rodeo naar rodeo te reizen. Tenminste, ik neem aan dat je dat doet?’
Hij knikte. ‘Ik ben met vier broers thuis en zolang mijn vader de scepter nog zwaait op de ranch, kunnen we er niet met zijn allen rondlopen. Dus ik ben met Colt meegegaan, die heeft hetzelfde probleem thuis.’
‘Ah, op die manier.’
‘En wat doet een mooi stadsmeisje hier tussen de wolven?’
Lynn voelde irritatie omhoog borrelen. ‘Ik ben geen stadsmeisje.’
Ze wist hoe de mannen op het platteland dachten over de verwaande meiden die in de stad woonden, ze had het vaak van haar zus gehoord. En ze vond het niks dat hij haar daarmee vergeleek.
‘Ik wilde je niet beledigen,’ grijnsde hij en ze had door dat hij haar aan het plagen was.
‘Al goed. Ik ben hier in de plaats van mijn zus, die dit jaar niet hier kon zijn. Maar ik ben niet onbekend met rodeo’s.’
‘Getrouwd met een cowboy?’ vroeg hij en trok een wenkbrauw omhoog.
Ze gooide verdedigend haar haren naar achteren en nam de laatste slok wijn uit haar glas. ‘Vrijgezel, maar misschien wel op zoek naar die cowboy.’
Zo, daar had ze hem mee te pakken, want hij zweeg. Er schitterde alleen wel iets van interesse in zijn ogen, wat haar, ondanks de wijn, een droge mond bezorgde.
‘Vanavond op zoek?’ vroeg hij met een lage stem.
‘Misschien.’
‘Op zoek naar wat?’
De wijn gaf haar vleugels, ze voelde meer moed dan ze had verwacht.
‘Naar avontuur misschien wel.’
Hij lachte en schudde zijn hoofd. ‘Wat denk je hier te vinden?’
‘Hetgeen waar jij me steeds voor waarschuwt.’
Hij schudde weer zijn hoofd en keek om zich heen. ‘De meeste van deze mannen zijn al maanden onderweg,’ zei hij toen op zachtere toon. ‘En de meesten zijn vrijgezel en hebben op elke rodeo weer een ander liefje. Of zoals Colt, een vrouw die de cowboys overal achterna reist. Overdag is dit een familiespektakel, ’s avonds is het een andere wereld. Eentje waar je misschien niet in verzeild wil raken, tenzij…’
Hij vernauwde zijn ogen en keek haar weer aan.
‘Tenzij je er naar op zoek bent.’
Daar stond ze dan, volledig gelezen door hem. Ze was er bij en ze wist het.
Al vanaf dat ze voet op de rodeobodem had gezet, voelde ze een andere vibratie. Het waren niet alleen haar op hol geslagen hormonen, het was alsof haar hele wezen wakker was geworden. De beschrijving die Kade haar had gegeven van de avond op de rodeo klopte. En haar andere buurvrouw, die in de andere camper naast haar zat, had een leuke nacht gehad en Lynn had alles kunnen horen. Ook de stem van de man, die de vrouw eigenlijk een soort van… commandeerde. Hij vroeg haar om dingen te doen en hem te gehoorzamen.
Tot haar grote schaamte had Lynn er doodstil naar liggen luisteren en op een gegeven moment haar handen niet meer van zichzelf af kunnen houden. Toen het spel naast haar allang was geëindigd en de stilte was terug gekeerd, lag zij er nog uren van wakker.
Ze wilde het ook. En het moment dat ze Kade had ontmoet, had het gevoel haar helemaal niet meer los gelaten.
‘Ik sta er wel voor open,’ flapte ze er uit en verschoot meteen van kleur. Wat ze haatte.
De menigte kwam naar de bar toe en de drank begon te stromen. Overal om Lynn heen was die jolige stemming, de zin naar avontuur en seks. Het hing zó duidelijk in de lucht dat ze het er een beetje benauwd van kreeg. Of kwam het door de wijn die wel heel snel haar ledematen slap maakte?
‘Wat je zoekt, is hier te vinden,’ zei Kade vlakbij haar oor. Hij was ineens zo dichtbij dat zijn lichaam bijna tegen het hare aandrukte. ‘Het is maar net waar je kijkt.’
Ze kreeg het nu zo warm dat ze frisse lucht nodig had. En wel meteen!
‘Ik ben zo terug,’ verontschuldigde ze zich en baande zich zonder een antwoord af te wachten een weg door de menigte naar buiten.
Daar was het aangenaam fris en ze werd rustiger. Er liepen wat mensen in en uit en haar oog viel op Colt en Mandy. Ze liepen hand in hand richting de houten paddocks en de stro opslag en Lynn kreeg ineens het gevoel dat ze hen moest volgen.
Haar benen namen zelf het voortouw en op een goede afstand liep ze het stel achterna. Ze vergat helemaal dat ze Kade had achtergelaten in de bar.
Het stel verdween de opslag in en Lynn volgde hen. Zachtjes sloop ze naar binnen en moest haar ogen even laten wennen aan het weinige licht wat er brandde. Toen hoorde ze Mandy giechelen, ergens achterin. Lynn verstopte zich half achter een houten pilaar en keek naar waar het geluid vandaan kwam.
Ze kreeg waar ze stiekem op hoopte. Colt stond tegen een houten schot geleund en Mandy ging op haar knieën. Ze hadden blijkbaar elkaar al flink op lopen hitsen, want het kwam meteen to the point. Zijn spijkerbroek werd in één ruk naar beneden getrokken, gevolgd door zijn boxershort. Veel moest Lynn aan haar verbeelding overlaten, maar Colts kreun die volgde, sprak boekdelen.
De zachte, natte geluiden die daarna volgden, deden het bloed naar haar wangen stijgen. Onvoorstelbaar dat ze hen gewoon stond te bespieden! En opwindend tegelijk….
‘Oh, dat voelt goed…,’hoorde ze Colt zacht zeggen en hij vlocht zijn hand in Mandy’s  haren. Hij dwong haar om hem dieper in haar mond te nemen, waar ze gretig gehoor aan gaf.
Lynn hapte naar adem en probeerde stiekem om het nog beter te bekijken. Een paar volle minuten klonk er niets anders dan Colts gekreun en de geluiden die Mandy maakte met haar mond. Toen kwam ze omhoog en begon ze zich van haar bovenkleding te ontdoen, met hulp van Colt. Ze waren er totaal niet op verdacht dat ze werden bekeken. En dat was de kick voor Lynn. Ze zag hen kussen, wild en ongeremd, zag hoe Colt zijn hand over Mandy’s borsten liet gaan en aan de knoop van haar spijkerbroek morrelde. Alles in het schemerige licht, wat het juist zo’n mooi plaatje maakte.
Ademloos keek Lynn toe hoe Colt Mandy tegen het schot plaatste en haar spijkerbroek verwijderde. Daarna spreidde hij haar benen en plaatste haar linker voet op een strobaal. Hij kuste haar, ging door zijn knieën en trok een traag spoor met zijn tong naar beneden.
Net toen hij aankwam bij het spannende gedeelte, kreeg Lynn het wel erg warm. Ook tussen haar eigen benen voelde het verhit. Bijna wenste ze dat zij het was die daar stond en niet Mandy. Die gooide haar hoofd achterover toen Colt haar intiemste plekje bedekte met zijn mond en Lynn voelde haar eigen lichaam er op reageren. Het was niets anders dan toekijken wat ze deed, maar het zette haar in brand. Als ze nog langer zou blijven staan, sloeg ze de hand aan zichzelf.
Snel draaide ze zich om en wilde wegsluipen, maar haar oog viel meteen op Kade, die achter haar tegen een schot stond geleund. Het verstandige deel van Lynn wilde van schaamte dat de grond onder haar open zou splijten en haar zou verzwelgen. Het stoute deel zag de verhitte blik in Kades ogen en kreeg zin om een spel te gaan spelen. Zonder nog na te denken, verdrong ze het eerste en bleef Kade aankijken. Ze daagde hem uit met haar ogen.
Kom dan! Ik ben er klaar voor.
Zonder ook maar iets te zeggen, maakte hij zich los van het schot en was in twee stappen bij haar. Hij drukte zijn mond ruw op de hare en dwong haar naar achteren te stappen, totdat ze met haar rug tegen de pilaar aan stond. Zijn grote handen lagen op haar heupen en hij hield haar op haar plaats.
Ja! schreeuwde een stemmetje in Lynns hoofd. Dit is wat je wilt!
Ze wilde zich één keer totaal overgeven zonder dat ze ergens over na hoefde te denken. Kade had vanaf het moment dat ze hem ontmoette alles in brand gezet wat ze kon bedenken en ze wilde hem heel erg.
Wat haar betrof liet hij haar alle hoeken van de schuur zien.
Hij diepte de kus uit en Lynn sloot haar ogen. Even stopte hij en bracht zijn lippen naar haar oor.
‘Zo meteen houd jij je ogen open. Als ik je omdraai, kijk dan naar waar je net naar keek.’
Ze voelde de vlam in haar onderbuik verder oplaaien. Hij liet haar merken dat hij dominant was en graag het spel speelde hoe hij het voor ogen had.
Ze vond het geweldig. Geen enkel moment bedacht ze dat Kade haar ook serieus pijn kon doen. Het was een grote man, gespierd en breed, en straalde dat ook uit. Hij was haar compleet de baas en toch vertrouwde ze hem.
Hij kuste haar opnieuw en ze opende haar lippen. Terwijl zijn tong langs de hare ging, verdween zijn hand onder haar shirt en streelde haar borst. Zijn duim streek ruw langs haar tepel, die meteen reageerde en hard werd. Dit hield hij net zo lang vol totdat Lynn begon te kronkelen en zich geen houding wist. Hij legde zijn andere hand in haar nek en vlocht zijn vingers in haar haren. Zacht trok hij haar hoofd naar achteren en drukte zijn lippen in haar hals.
Inmiddels had hij haar bh met één hand achter haar rug los gekregen, zo snel, dat ze er niets van had gemerkt. Pas toen ze zijn hand over haar ontblootte borsten voelde gaan, begreep ze het.
Plotseling wilde ze er niet alleen maar bij staan, ze wilde voelen. Ze bracht haar handen omhoog en begon de knoopjes van zijn overhemd los te maken. Haar vingers trilden echter te erg en ze voelde Kade tegen haar hals glimlachen.
‘Te haastig?’ plaagde hij zacht.
‘Je bent gemeen,’ bromde ze terug.
Hij nam het van haar over en maakte de laatste knoopjes los. Vrijwel meteen legde ze haar handen op zijn borstkas. Ze boog voorover om hem te kunnen ruiken en hij liet haar begaan. Hij keek echter naar haar alsof ze zijn bezit was en niet van plan hoefde te zijn er vandoor te gaan.
Hij rook heerlijk. Naar man, stro en de buitenlucht. Ze drukte haar lippen tegen zijn borstkas en haar hand gleed naar zijn broekriem.
Kade liet haar doen wat ze wilde doen. Ze trok zijn riem los, opende de knopen van zijn broek en liet haar hand naar binnen glijden.
Oh man, dat was nog eens een erectie!
Hij was keihard en niet de minste maat! Lynn had meer meegemaakt, maar dit nog nooit. Automatisch likte ze langs haar lippen en voelde Kades blik er op brandden. Hij kon nóg zo dominant zijn, wanneer het hier op aan kwam, had zij hem volledig in haar macht.
Ze trok zijn broek en boxershort naar beneden en zag hoe zijn erectie fier rechtop stond tegen zijn onderbuik. Even keek ze er ademloos naar, maar blijkbaar vond Kade dat ze al op de goede hoogte zat wat hem betrof. Hij liet haar niet weer omhoog komen en ze gehoorzaamde hem.
Ze bleef op haar hurken zitten, terwijl ze zijn erectie vastpakte en haar hand een paar keer heen en weer liet glijden langs de lengte.
Op het topje glinsterde een klein beetje vocht, wat aan gaf dat Kade erger opgewonden was dan hij liet doorschemeren. Ze likte er aan en ontlokte hem een kreun.
Voorzichtig plaatste ze haar andere hand net boven zijn knie voor steun, zonder de pleister te raken. Even schemerde bezorgdheid door over de pijn die hij misschien zou hebben. Ze keek omhoog naar zijn gezicht, maar zag alles behalve een spoortje van pijn. Daardoor aangemoedigd liet ze zijn lengte verder in haar mond glijden en zoog voorzichtig. Meteen legde Kade zijn hand op haar hoofd en dwong haar zacht hem dieper te nemen. Dat deed ze, zo ver ze kon. Het was voor het eerst dat het haar lukte en het vergde enige concentratie.
‘Adem door je neus,’ zei Kade op een hese, zachte toon.
Ze deed wat hij zei en daarna kon ze het tempo opvoeren. Er ging een rilling door Kade heen en dit keer kreunde hij harder.
Lynn ging helemaal in het spel op. Ze likte langs zijn lengte en liet hem vervolgens diep in haar mond glijden. Haar tong cirkelde rond de top en weer proefde ze de licht zoute smaak van eerder.
Opnieuw rilde Kade, al dicht tegen een orgasme aan. Als het aan haar lag, maakte ze het af, maar zelf dacht hij er anders over.
‘Stoppen meisje,’ kreunde hij en ze liet hem los.
Ze kwam overeind en meteen kuste hij haar behoorlijk veeleisend. Binnen een paar seconden had ze geen shirt en bh meer aan en was hij bezig de knoop van haar broek los te maken. Meteen toen hij het voor elkaar had, gleed zijn hand naar binnen.
‘Nat,’ mompelde hij. ‘En niet zo’n beetje ook.’
De manier hoe hij sprak wond haar alleen maar meer op.
‘Uit dat ding,’ gromde hij en ze wist niet hoe snel ze haar broek moest laten zakken. Met haar slipje er achter aan.
Even dacht ze er aan dat ze nu compleet naakt was en dat ze behoorlijk voor schut zou staan wanneer iemand hen zou betrappen. En plotseling besefte ze dat ze ook helemaal niet alleen waren! In haar opwinding had ze helemaal niet meer aan Colt en Mandy gedacht!
Tijd om er langer bij stil te staan, kreeg ze niet. Kade spreidde haar benen en liet zijn vingers afdwalen naar beneden. Lynn hapte naar adem toen hij zijn wijsvinger tussen haar benen vochtig maakte en traag begon te cirkelen rond haar gevoeligste plekje. Het was zo’n ontzettend goed gevoel dat ze bijna niet op haar benen kon blijven staan.
‘Ik hoef er niet veel voor te doen hè?’ vroeg Kade in haar oor.
Ze schudde haar hoofd. Door het spel van de anderen was ze al zo opgewonden geraakt, dat een orgasme zomaar zou komen. En ze wilde juist nog even genieten van het moment.
‘Draai je om,’ zei hij op een toon die geen tegenspraak duldde. En op een toon die de anderen moesten hadden gehoord. Terwijl Lynn zich omdraaide, werd ze een klein beetje zenuwachtig voor wat ze zou zien. Ze verwachtte niet dat Colt en Mandy tegen het schot aan geleund stonden toe te kijken, inmiddels weer aangekleed en met de armen over elkaar.
Toch vond Lynn het spannend dat zij nu bekeken werd. Het kon niet missen.
Ze kreeg ook gelijk, alleen op een andere manier die ze had verwacht.
Colt en Mandy zaten nog middenin hun eigen spel. Hij had haar opgetild en hield haar tegen het houten schot aan, terwijl hij in haar stootte. Dit keer kon Lynn het allemaal veel beter zien.
En Colt zag haar!
Ze hadden direct oogcontact en er was niets amusants of vreemds in zijn ogen te zien. Eerder dat hij genoot van wat hij deed en wat hij zag.
‘Kijk naar hem,’ zei Kade achter haar. ‘Vergeet de buitenwereld, voel mij en kijk naar wat hij aan het doen is.’
Hij liet haar dichter op de pilaar staan en plaatste haar beide handen er tegenaan voor steun. Net toen ze wilde bedenken wat hij met haar van plan was, voelde ze zijn arm om haar lichaam glijden en kwam hij achter haar staan.
‘Spreid je benen.’
Ze gehoorzaamde hemen keek ondertussen schuin naar Colt. Die had een vuur in zijn ogen brandden, dat boekdelen sprak. Mandy maakte opgewonden geluidjes tegen zijn schouder en Lynn zag dat Colt behoorlijk doorstootte.
Op hetzelfde moment legde Kade zijn handen op haar heupen en drong in één felle stoot bij haar naar binnen. Het ging zo makkelijk dat ze afvroeg of ze ooit eerder zo opgewonden was geweest. Hij was groot en vulde haar flink, het voelde zo zalig dat haar benen begonnen te trillen.
‘Rustig aan,’ zei Kade en kwam dichter op haar staan. ‘Zeg me wanneer ik te hard van stapel loop.’
Alsof dat zou helpen, dacht Lynn.
Ze hoorde aan zijn stem dat wanneer hij het verloor en de teugels liet vieren, hij niet te stoppen was. Gelukkig voor hem, wilde ze dat ook niet.
‘Harder,’ fluisterde ze dan ook.
Even aarzelde Kade, maar deed toen precies waar ze op hoopte. Hij gleed bijna helemaal uit haar en stootte hard zijn hele lengte terug. Steeds opnieuw. Lynn moest flink haar best doen om rechtop te blijven staan. Er zat zoveel kracht in Kade zijn lichaam, dat hij haar voor haar gevoel doormidden kon breken wanneer hij wilde.
Hij was alleen tegelijker tijd ook ontzettend voorzichtig met haar. Aan zijn ademhaling te horen zat hij dicht bij zijn orgasme en Lynn sloot automatisch haar ogen.
‘Open ze,’ zei hij schor.
Ze kreeg het haast niet voor elkaar en beet op haar lip, toch deed ze het en keek in Colts ogen. Die hield het duidelijk niet langer. Hij gaf een gesmoorde schreeuw tegen Mandy’s schouder en begon te schokken. Mandy gooide op haar beurt haar hoofd achterover en Lynn zag haar orgasme op haar gezicht verschijnen. Meteen gevolgd door dat van Colt, die zijn ogen stijf dichtkneep.
Omdat Lynn niet haar handen kon verplaatsen, kreunde ze gefrustreerd. Ze wilde zichzelf aanraken, maar kon haar steun niet verbreken.
‘Wat is er?,’ vroeg Kade met een donkere stem.
‘Aanraken…,’mompelde ze. Meer kon ze domweg niet uit brengen.
‘Waar?’ vroeg hij, liet één hand langs haar tepel gaan en kneep er zacht in.
‘Nee…’
‘Hier dan?’
Hij streelde haar tussen haar benen en liet zijn duim het werk doen. Hij was even gestopt met bewegen, maar hervatte het en Lynn verloor de controle.
Ze hoorde zichzelf schreeuwen, alleen de gêne was ver te zoeken. Het kon haar niets schelen dat de halve rodeo haar zou horen. Ze kreeg het hardste orgasme wat ze ooit had meegemaakt en Kade moest zijn hand op haar mond leggen om haar schreeuw te temperen.
Zijn grote lichaam stond stil tegen haar aan, zonder nog te bewegen. Ze trok hard om hem samen en hijgde ongecontroleerd. Dat was alles wat Kade nodig had. Hij drukte zijn lippen tegen de huid van haar schouder en zijn hele lichaam trilde terwijl hij kwam. Lynn liet haar armen zakken en Kade hield haar staande. Haar lichaam was even helemaal de weg kwijt en ze was dankbaar voor zijn steun. Ook kwam ineens schaamte om de hoek kijken. Haar hoofd werd weer helder en daarmee ook haar verstand. Kade gleed langzaam uit haar en wachtte rustig tot ze weer stevig op haar benen stond, alsof hij voelde dat ze ergens mee zat. Zwijgend zocht ze daarna haar kleding bij elkaar en zag met een schuin oog hoe Kade het condoom verwijderde en hetzelfde deed.
Lynns besef van wat ze had gedaan werd nog groter toen Colt en Mandy aangekleed hun kant op kwamen. Kade en zij waren juist aangekleed. Nog voordat ze bij hen waren, had ze zich al omgedraaid en was ze op weg naar de deur.
Kade ving haar voordat ze naar buiten glipte.
‘Niet weg gaan,’ zei hij en draaide haar om in zijn armen.
Ze slikte en voelde de kleur terugkomen op haar wangen.
‘Wat is er, heb je spijt?’ vroeg hij, toen ze hem amper aan durfde te kijken.
‘Nee, het is… ‘
Ze slikte en Kade tilde haar gezicht naar hem op. Zijn blauwe ogen stonden vriendelijk en bezorgd.
‘Ik meende wat ik zei. Ik was er niet op uit om dit te doen vanavond, maar je betoverde me. Het is lang geleden dat een vrouw me heeft betoverd en het voelde gewoon perfect. Jij voelde perfect! Wat betreft Colt…’ Hij keek even over zijn schouder. ‘Dat zit wel goed.’
Op dat moment kwam Colt naast hen staan, met Mandy’s hand in de zijne, en ze ontdekte inderdaad geen spoortje van gêne op zijn gezicht. Mandy keek haar met een ondeugende grijns aan en Lynn begreep dat zij het wist. Ze voelde zich opgelaten, maar haar vriendin zei niets. Schijnbaar vond zij het net zo opwindend als Lynn het had gevonden en dat besef maakte haar gelukkig.
Colt keek naar Lynn.
‘We gaan iets drinken in onze camper, komen jij en Kade mee?’
Opluchting stroomde door Lynn heen en ze moest glimlachen.
‘Ik vind je meer als leuk,’ zei Kade tegen haar. ‘Ik wil je graag langer bij me hebben. Ik kan een goede fee hard gebruiken.’
Hij meende het echt en Lynn ontspande. Er was niets om zich voor te schamen wanneer de anderen dat ook niet deden. Wat ze hadden gedeeld, bleef tussen hen, ze wist het opeens zeker.
‘Ik ga mee,’ knikte ze en ontlokte Kade een grijns. Hij pakte haar hand en ze lieten Colt en Mandy voor gaan. Pas halverwege merkte Lynn dat Kade behoorlijk met zijn been trok.
‘Heb je erge pijn?’ vroeg ze bezorgd.
‘Het is te overleven,’ antwoordde hij en sloeg zijn arm om haar middel. ‘Verpleeg je me anders?’
‘Ik dacht dat je daar geen behoefte aan had?’ reageerde ze plagend.
‘Jij laat op een wonderbaarlijke manier alle pijn verdwijnen.’
Hij zei het met zoveel vuur in zijn ogen dat Lynn het voelde kriebelen in haar onderbuik. Iets zei haar dat ze niet alleen maar iets zouden gaan drinken…
‘Je bent een grote verleider,’ mopperde ze.
Hij trok haar dicht tegen zich aan en drukte een kus tegen haar slaap.
‘En jij betoverend! Alleen wanneer ik een vrouw heel erg leuk vind en haar beter wil leren kennen, speel ik de verleider.’
‘Dat kan geregeld worden,’ glimlachte ze terug. ‘Dan zal ik al mijn magie in de strijd gooien!’
Hij lachte, warm en oprecht en Lynn wist dat het interessante dagen zouden worden.

Einde